MODERNIZM

KORZENIE NOWOCZESNOŚCI

Fundamenty Modernizmu

Modernizm to przełomowy nurt w architekturze światowej, który narodził się na początku XX wieku jako wyraz sprzeciwu wobec historyzmu i nadmiernej ornamentyki. Jego rozwój był ściśle powiązany z rewolucją przemysłową oraz pojawieniem się nowych materiałów konstrukcyjnych, takich jak stal, szkło i żelbet. Głównym założeniem modernistów było przekonanie, że kształt budynku powinien wynikać bezpośrednio z jego przeznaczenia, co sformułowano w słynnej zasadzie „forma wynika z funkcji”. Architektura ta dążyła do demokratyzacji przestrzeni, oferując zdrowe, doświetlone i higieniczne warunki życia dla szerokich grup społecznych, bez względu na status materialny.

Racjonalizm i Nowe Materiały

W ramach modernizmu wykrystalizowało się wiele nurtów, w tym funkcjonalizm i puryzm, których wspólnym mianownikiem było dążenie do prostoty i uniwersalizmu. Architekci zaczęli traktować budynek nie jako pomnik, lecz jako sprawne narzędzie do zaspokajania ludzkich potrzeb.

Główne Założenia Stylu

Minimalizm, racjonalizm konstrukcji oraz otwartość na światło i naturę to trzy filary, na których oparto nową estetykę XX wieku.